Den NGC 4361 ass e planetareschen Niwwel am Stärebild Corvus. Den NGC 4361 huet en Duerchmiesser vun 2,1' an eng visuell Magnitude vu +10,90 mag. Am Stärebild Corvus ass hien den hellste planetareschen Niwwel.

NGC 4361
Planetareschen Niwwel
NGC 4361.jpg
Infraroutfoto vum NGC 4361, opgeholl vum Spitzer Weltraumteleskop
Stärebild Corvus (Crv)
Positioun fir d'Equinoxe J2000.0
Rektaszensioun 12h 24m 31s
Deklinatioun - 18° 47' 02"[1]
Ausgesinn
Visuell Magnitude +10,9[2] mag
Visuell Magnitude
(B-Band)
+10,3 mag
Wénkelduerchmiesser 2.1[2]
Physikalesch Donnéeën
Distanz (Lj) 2500
Routverrécklung 33  10-6
Radialvitess +10
Geschicht
Entdecker Wilhelm Herschel
Entdeckungsdatum 7. Februar 1785
Katalog- an Entdeckerbezeechnungen
CS 13.2
GC 2917
h 1231
H 1.65
NGC 4361
ESO 573-PN19
PK 294+43.1

EntdeckungÄnneren

Den NGC 4361 gouf de 7. Februar 1785 vum däitsch-britteschen Astronom Wilhelm Herschel entdeckt.

Kuckt ochÄnneren

  Portal Astronomie

Um SpaweckÄnneren

Commons: NGC 4361 – Biller, Videoen oder Audiodateien
 
Foto, opgeholl mat engem 60cm-Teleskop

ReferenzenÄnneren

  1. NASA/IPAC Extragalactic Database (NED)
  2. 2,0 2,1 SEDS