Schlass Käerch

(Virugeleet vu(n) Käercher Schlass)
History template.gif Dëse Geschichtsartikel ass eréischt just eng Skizz. Wann Dir méi iwwer dëst Theema wësst, sidd Dir häerzlech invitéiert, aus dëse puer Sätz e richtegen Artikel ze schreiwen. Wann Dir beim Schreiwen Hëllef braucht, da luusst bis an d'FAQ eran.
Schlass Käerch
Land Flag of Luxembourg.svg Lëtzebuerg
Plaz Käerch
Koordinaten 49° 40’ 10.3’’ N 05° 57’ 01.1’’ O


Käerch hat am Mëttelalter zwou Buergen an zwou Herrschaften, wouvun d'Ruine vum Käercher Schlass (och nach Gréiweschlass genannt), déi eenzeg siichtbar Iwwerreschter am Duerf sinn.

D'Waasserbuerg Käerch, genannt Gréiweschlass 2010

Nieft dem Gréiweschlass gouf et och nach dat haut komplett verschwonnen Fockeschlass (och Nassauer Schlass). An der Hierarchie vu béiden Herrschaften zu Käerch, war d'Rollenger Herrschaft, déi enk Verbindungen mat Simmer an Aansebuerg (Famill de Raville) hat, fir déi héich Geriichtsbarkeet zoustänneg, iwwerdeems d'Fockenherrschaft fir déi nidder Geriichtsbarkeet zoustänneg war.

D'Waasserbuerg hat eng eege Bannmillen (ënnescht Mille, spéider passend zum Schlass och Gréiwemillen genannt), déi net wäit ewech vun der Fockemillen och op der Äisch stoung, mä déi awer haut komplett verschwonnen ass. Den Toponymm Millebierg erënnert haut nach un déi Zäit, wou d'Käercher Leit op d'Bannmillen muele goungen.

LagÄnneren

 
Kaart mat der Lag vun béide Käercher Schlässer an hire respektive Bannmillen. De benotzten Hannergronn kombinéiert zwou Schichte: Toponymes cadastraux a Modèle numérique de terrain 2019 (survol LiDAR). On-line: ACT/Geoportail.lu

D'Ruine vun der Waasserbuerg stinn an der Uertschaft Käerch niewt der Gemeng, um rietsen Uwänner vun der Gieweler Baach (och nach Käercher Baach), déi fréier de Waassergruef gefëllt huet.

BauphasenÄnneren

De Robert Krantz an de Norbert Quintus haten an den 1980er Joren hir Hypotheesen dozou verëffentlecht. Duerch Ausgruewungen ënner Matwierkung vum John Zimmer koumen am neie Joerdausend nei Erkenntnisser derbäi.

WaassergruefÄnneren

De Gruef vun der Buerg ass haut zum gréissten Deel zougeschott. E gouf vun der Baach gefiddert, an op der Nordsäit war e ganz aus dem Fiels erausgeha ginn. Hautdesdaags ass nach just eng Parti am Südosten ze gesinn. E war eng 11 - 12 Meter breet. Geologesch Opnamen hunn erginn, datt et praktesch onméiglech war, datt de Gruef ëmmer ënner Waasser stoung. Dat kënnt doduerch datt d'Baach besonnesch am Summer net ëmmer genuch Waasser konnt liwweren, an d'Waasser um poröse Sandsteen méi séier versickert a verdonst ass wéi d'Bach et konnt noliwweren. Et gëtt dofir ugeholl datt de Gruef am Summer meeschtens dréche war, a just am Wanter e méi oder wéineger suppecht Hënnerness war.

Aner Waasserbuergen zou Lëtzebuerg waren Pëtten (Ruinen an engem vergläichbaren Zoustand) a Keel (haut verschwonne).

GeschichtÄnneren

Dat éischt Dokument dat bekannt ass, an deem d'Buerg vu Käerch ernimmt gëtt ass vum 6. Februar 1295. An deem erkläert de Ritter Johann vun Aansebuerg dat hie säi Besëtz zu Käerch dem Här vun Useldeng als ierfleche Buergfief géif iwwerginn.[1] Wéi de Johann vun Aansebuerg an de Besëtz vun der Buerg koum kann net méi novollzu ginn. D'Dokumentation iwwer déi Aansebuerger kann nëmme bis 1238 zréckverfollegt ginn.

Am Joer 1580 gouf de Jacques de Raville Schlasshär.

Den Numm Gréiweschlass, krut d'Gebai, wéi de Lambert-Joseph de Marchant, Här vun Aansebuerg d'Buerg ëm 1738 kaaft huet. Den 1. Oktober 1749, gouf hie vun der Keeserin Maria Theresia als Grof ernannt. Vun do u krut d'Buerg den Numm Gräfen- oder och Grevenschloss.[2]

  Méi Informatioun doriwwer am Artikel: [Fockeschlass (Period 1738 - 1768)]

ErënnerungÄnneren

 
Deen 1980 geschaffene Wopen vun der Gemeng Käerch vereent Elementer vun de Schëlter vun den zwou fréiere Seigneurerien.

Den 22. November 1938 gouf d'Schlass op der Lëscht vun de klasséierte Monumenter als nationaalt Monument agedroen.[3]

De Veräi Käercher Schlassfrënn ass 1993 gegrënnt gi mat den Ziler, d'Schlassruin z'erhalen a Fester am a ronderëm d'Gréiweschlass z'organiséieren.

LiteraturÄnneren

  • Gengler, Nicolas, 1939. Die alten Schlossherrschaften von Körich. P. 215-217 in: Der Kanton Capellen: Festschrift zur Zentenarfeier der Unabhängigkeit Luxemburgs / hrsg. vom Organisations-Comité der Kantonalfeier in Cap, am 11. Juni 1939. Capellen.
  • Krantz, Robert & Norbert Quintus, 1984. Untersuchungen über die zwei Burgen zu Koerich. [mit Beiträgen von René Klein und Robert Leer]. 43 p. Monuments en péril n°4. Société des antiquités nationales, Luxembourg.
  • Milmeister, Jean, 1979. Die Nassauer von Koerich. Revue Jg. 34, Nr. 34: 32-35, Luxemburg.
  • Schmitt, Edmond, 2003. Käercher Schlassfrënn: Gréiveschlass bald regionales Kulturzentrum?, in: nos cahiers Lëtzebuerger Zäitschrëft fir Kultur, Joer 24, N° 3/4: 405-411.
  • Zimmer, John, 2010. Die Burgen des Luxemburger Landes. Band 3: Brandenburg, Dudelange, Koerich, Larochette, Septfontaines, Stolzemburg, Vianden. Éditions Saint-Paul, Lëtzebuerg. ISBN 978-2-919883-24-0 (cf. Ss. 44-75)

Um SpaweckÄnneren

Commons: Schlass Käerch – Biller, Videoen oder Audiodateien

ReferenzenÄnneren

  1. Lëtzebuerger Staatsarchiv AXLIX 798; C. Wampach, Urkunden & Quellenbuch (UQB) VI, N°621.
  2. Majerus, Nic., Luxemburger Gemeinden (Lux., 1959/1960)
  3. Service des sites et monuments nationaux: Liste des immeubles et objets classés Monuments nationaux ou inscrits à l'Inventaire supplémentaire. (Lescht Versioun vum 14. Oktober 2020).