Haaptmenü opmaachen
Stub W.svg Dësen Artikel ass eréischt just eng Skizz. Wann Dir méi iwwer dëst Thema wësst, sidd Dir häerzlech invitéiert, aus dëse puer Sätz e richtegen Artikel ze schreiwen. Wann Dir beim Schreiwen Hëllef braucht, da luusst bis an d'FAQ eran.
Rousemaräin aus: Köhler's Medizinal-Pflanzen, 1897.
Rousemaräin als Gewierz.

De Rousemaräin, Rosmarinus officinalis L., ass e wanterhaart Kraut aus der Famill vun de Lëppsebléieplanzen (Lamiaceae). D'Planz ass fir seng ëmmergréng Blieder, déi wéi Nolen ausgesinn an aromatesch richen, bekannt a beléift.

Rosmarinus officinalis

Den NummÄnneren

Den Numm huet näischt mam Fraennumm ze dinn; e kënnt aus dem Latäin ros marinus a bedeit Da vum Mier.

Op Lëtzebuergesch kann d'Aart och nach Rosemaräin genannt ginn.[1]

Wou e wiisstÄnneren

De Rousemaräin wiisst wëll an de Mëttelmiergéigenden, vu Portugal bis a Klengasien. D'Planz huet gär dréche Plazen an der Sonn.

Se gëtt als Gewierzplanz ugeplanzt, awer och fir schéin ze maachen.

ParfumÄnneren

Den ethereschen Ueleg, deen aus de Blieder mat Waasserdamp destilléiert gëtt, gëtt am Eau de Cologne gebraucht.

De Rousemaräin an der KichenÄnneren

An der Mëttelmierkichen, virun allem an der italienescher, spillt de Rousemaräin eng wichteg Roll.

LiteraturÄnneren

  • Klees, Henri, 1994. Luxemburger Pflanzennamen. Beiträge zur luxemburgischen Sprach- und Volkskunde Nr. VIII. 3. Aufl., 182 S., Pierre Linden, Luxemburg.

Um SpaweckÄnneren

Commons: Rousemaräin – Biller, Videoen oder Audiodateien

ReferenzenÄnneren

  1. Cf. Klees 1994 an der Literatur.