Medistub.svg Dëse Medezinsartikel ass eréischt just eng Skizz. Wann Dir méi iwwer dëst Theema wësst, sidd Dir häerzlech invitéiert, aus dëse puer Sätz e richtegen Artikel ze schreiwen. Wann Dir beim Schreiwen Hëllef braucht, da luusst bis an d'FAQ eran.
Erste hilfe.svg Dësen Artikel gehéiert zur Serie vun de Medezinartikelen. Dës Informatioune sinn zur allgemenger Weiderbildung geduecht, mä ersetzen op kee Fall en Dokter oder Apdikter! Och d'Éischt-Hëllef-Rotschléi kënnen op kee Fall mat engem richtegen Éischt-Hëllef-Cours gläichgesat ginn!

D'Pescht (lat: pestis = Epidemie) ass eng staark ustiechend Krankheet, déi vun der Bakterie Yersinia pestis (nom Alexandre Yersin genannt) verursaacht gëtt. Et ass u sech eng Kränkt vu Knabberdéieren, wéi Raten, Kaweechelcher, asw.

Doktor Schnabel von Rom, 1656, Protektioun géint de Schwaarzen Doud, Schutzmask a Kleedung

E puer Pandemien huet dës Kränkt uechter d'Welt verursaacht. Besonnesch d'Pandemie vum 14. Joerhonnert huet de Laf vun der europäescher Geschicht nohalteg beaflosst. Dës Pandemie gouf och Schwaarzen Doud oder "schwaarz Pescht" genannt.

LiteraturÄnneren

  • Harpes, J., 1952. La peste au pays de Luxembourg. Essai historique et médical. Luxembourg, P. Linden, 108 s.
  • Harpes, J., 2004. La peste au pays de Luxembourg. In: D'Kapell um Wobierg "d'Rochuskapell". 150 Joer Prëssessioun 1854-2004. (S. 56-61). Erausgi vum Organisatiounscomité vun de Festivitéiten vum "Rouchijoer" zu Bissen 2004. 146 S. Dréckerei J.P. Watgen, Lëtzebuerg. ISBN 2-87996-800-3. (Cote Nationalbibliothéik Lëtz.: LB 45609).
  • Klaus Bergdolt, Der Schwarze Tod in Europa. Die Große Pest und das Ende des Mittelalters; München (C.H. Beck Verlag), 1994. ISBN 3-406-38064-6
  • Daniel Defoe, Journal of the Plague Year; 1722. - Franséisch Iwwersetzung: Journal de l'année de la peste; Paräis (Gallimard, 'folio'), 1982; 380 S.; ISBN 2-07-037372-x. Betrëfft déi grouss Pescht vun 1665/66 zu London.
  • Massard, J.A., 2002. Histoire de la médecine. Cours de Jos A. Massard. Luxembourg, Centre Universitaire de Luxembourg, Département des Sciences, 165 S. (Peste: S. 69-72) [1]