Max von dem Borne

däitsche Fëschspezialist

De Max Paul Gustav Kreuzwendedich von dem Borne, gebuer den 20. Dezember 1826 um Rittergut Berneuchen (haut Barnówko) an der Neumark déi haut zu Polen gehéiert, an do gestuerwen de 14. Juni 1894, war en éisträicheschen Naturwëssenschaftler.

Max von dem Borne
Max von dem Borne.jpg
Gebuer 1826
Gestuerwen 1894
Nationalitéit Däitschland
Aktivitéit Bauer
Wikidata-logo-without-paddings.svg

Hien ass den Auteur vun der éischter moderner Fëschfauna vu Lëtzebuerg (1883).

Déi éischt Aarbecht iwwer Fësch vu Lëtzebuerg, haaptsächlech an der Musel, gouf 371 vum Decimus Magnus Ausonius op Latäin geschriwwen.

De Max von dem Borne gëllt als Pionéier vun der Fëschzucht. Hien huet als éischten d'Reeboufrell an Europa geziicht. Säi Buch fir Fräizäitfëscher gëtt nach ëmmer gedréckt.

Säi WierkÄnneren

  • 1875: Illustrirtes Handbuch der Angelfischerei.
  • 1883: Die Fischerei-Verhältnisse des Deutschen Reiches, Oesterreich-Ungarns, der Schweiz und Luxemburgs, bearbeitet im Auftrage des Deutschen Fischerei-Vereins. Berlin, W. Moeser Hofbuchdruckerei, 303 Säiten. Berlin, ouni Datum. D'Buch ass an der Bibliothéik vum Séminaire ze fannen.
  • Fischerei und Fischzucht im Harz, Berlin, 1883
  • Der Schwarzbarsch und der Forellenbarsch, Berlin, 1892
  • Teichwirtschaft, Berlin, 4. Oplo, 1894
  • "Künstliche Fischzucht", Berlin, 4. Oplo 1895
  • Göllner, A., 2006. Die Angelfischerei. Begründet von Max von dem Borne. 19. überarbeitete Auflage. Verlag Neumann-Neudamm.

Um SpaweckÄnneren

Commons: Max von dem Borne – Biller, Videoen oder Audiodateien